تصویر اول:

خیلی گریه کردم قیافه م حسابی تابلو شده بایدیه کم راه برم دوس ندارم اینجوری برم سر کلاس بچه ها چی می گن!!! هنوز چند قدم نرفته یه پیرزن می بینم که انگار خیلی سرگردون منو که می بینه جلو می آد.با تعجب نگاش می کنم می گه دخترم من اینجا مهمونم می شه بگین از کدوم طرف می تونم برم به خیابون ؟ بهش آدرس که می دم متوجه نمی شه  که کجارو می گم به ساعت نگا می کنم چیزی تا شروع کلاس نمونده ،حتما تا حالا بچه ها کلاسو گذاشتن رو سرشون .چاره ای نیست ؟! سوار ماشین می شیم می برمش تا نزدیکای مقصد پیاده که می شم کلی اضطراب دارم که سر وقت می رسم یا نه؟!پیرزن از ماشین پیاده می شه یه دنیا دعای خیر می کنه .می گه امیدوارم اگه مشکلی داری خیلی زود حل شه .با خودم می گم از کجا می دونه که من مشکل دارم ؟!!!

تصویر دوم:

دارم با عجله در خلاف جهت ماشین و پیرزن حرکت می کنم که اتوبوس می آد.سوار می شم وسط راه یه خانم می آد کنارم می شینه می گه دخترم می تونی برام یه نامه بنویسی ؟می گم :موضوعش چیه؟کاغذ و خودکارو می ده دستم می گه هر چی می گم بنویس.وقتی دارم می نویسم از اوضاعی که داره گریه م می گیره ،خیلی خیلی اسف باره نامه که تموم می شه تقریبا رسیدم شروع می کنه دعای خیر و اینکه اگه مشکلی داری حل شه؟!!!

تصویر سوم :

از اتوبوس که پیاده می شم باورم نمی شه که این ماجراها تو یه مسیر برام اتفاق افتاده با خودم می گم از کجا می دونستن که من مشکل دارم.

فک می کردم اگه با "ف" یه مقدار صحبت کنم و بریم بیرون با هم قدم بزنیم یه کم آروم می شم اما مث اینکه اصلا فایده ای نداره .خدایا کی می شه منم بلند بلند بخندم ؟کی میشه منم خوشحال باشم ؟کی میشه به پشت سرم نگا کنم بگم اووووووووووه چه طوری تونستم این راه سختو طی کنم ؟

چشام که باز می شن بازم سر جای اولم هستم

تمام مسیر دارم فک می کنم و به درختایی که تازگی سرشون و جدا کردن نگا می کنم وباز فک می کنم و فک می کنم ،چقد اضطراب دارم انگاری قراره برم سر جلسه کنکور.

از پله ها که بالا میای صدای پاهات شمارش معکوس می شن، تا نفست جا بیاد می رم دنبال لیوان ولی پیدا نمی کنم تازه آبم نیست ،چند بار دزدکی نگات می کنم و با خودم می گم چقد دلم برات تنگ شده.تو شروع می کنی البته بازم همون حرفای همیشگی ولی این بار آروم تر و دسته بندی تر بعدش از پارسال می گی و اون خاطره ی لعنتی که از دیروز تا حالا افتاده به جونم.

نوبت من می شه تشنمه ولی بازم آب نیست،منم همون حرفای همیشگی ،چقد بغضم گرفته تو هم حال و روزت بهتر از من نیست.

بازم آقای مهندس بی موقع میاد ، بهش اس ام اس می زنم که می خوام تنها باشیم ،بیچاره بلند می شه می ره .

وتمام لحظات آخر یادمون می ره که برا چی اومدیم !!!

1 _ شب لباسامو اتو کنم اینقد ذوق زده باشم که صب زود از خواب پا شم  صبحونه خورده و نخورده بدوم برم کلید و از "س" بگیرم سر ساعت اونجا باشم بهت زنگ بزنم بگم منتظرم تو این فاصله برف و نگا کنم و هی برف و نگا کنم هی برف و نگا کنم .

2_برم تو حیاط یه گوله برف آماده کنم که اومدی تو دقیق بزنم وسط کله ت .

3 _ درو باز می کنی، سلام می کنیم می شینیم یه کم از این ور و اون ور حرف می زنیم،می گی فک کردی؟ می گم راجب چی؟ می گی خودمون.می گم ادامه می دیم.شروع می کنی. بازم حرفای همیشگی.کلافه شدم این بار حتی نگات نمی کنم نمی خوام وقتی داری اینجوری حرف می زنی زل بزنم تو چشات.وسط حرفات می گم ادامه می دیم. می گی سرسختی خوبه ولی نه همیشه،نمی خوام حرف بزنم.می گم منتظر می مونیم که نظرت عوض شه.

4_ من امروز اومده بودم حرفای دیگه ای بزنم در باز می شه آقای مهندسه(اه این چه وقت اومدن بود)چند تا سوال اضافی ،مدام می گی می خوام برم بهت اشاره می کنم که کار دارم وایسا.یه دفعه خداحافظی می کنی می ری.

5_ حرفات به اندازه کافی دیوونه ام کرده بود بازم دیونه می شم بازم دیونه می شی بازم تو داد می زنی بازم من گریه می کنم بازم دستگاه مشترک مورد نظر خاموش می باشد بازم تک و تنها نشستم رو زمین و دارم گریه می کنم.بازم تو برات مهم نیست.